Σελίδες

Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

Ένας κόσμος υπόγειος


Ο Ηλίας Πετρόπουλος (1928-2003) ήταν ο πιο αιρετικός λαογράφος και ιστορικός της Ελλάδας. Πάντοτε κόντρα στην καταπίεση και την λογοκρισία της εξουσίας ο Ηλίας Πετρόπουλος "χαρτογράφησε" μέσα στην ελληνική κουλτούρα σκοτεινές αλλά σημαντικές πλευρές της που παρέμεναν αθέατες διότι κρίνονταν ακατάλληλες. Η πορνεία, το χασικλίκι, τα δικαστήρια και η φυλάκιση, η ομοφυλοφιλία, η μουσική της υπόγας και τα νεκραταφεία ήταν ανάμεσα στα βασικά θέματα που εξέτασε. Μέσα από αυθόρμητα προσωπικά βιώματα αλλά και σκληρή εμμονή στην έρευνα ο Πετρόπουλος έγραψε βιβλία και άρθρα γύρω από άγνωστες πτυχές του πολιτισμού αυτής της χώρας. Τα έργα του τον έφεραν πολλάκις ενώπιον αστυνομίας, δικαστών και εξουσίας με αποτέλεσμα την φυλάκιση του στον Κορυδαλλό και στο Γεντί Κουλέ για αρκετούς μήνες. Κατηγορήθηκε ως πορνογράφος και ότι προσβάλλει εθνικά σύμβολα και τη θρησκεία εως ότου αναγκάστηκε να διαφύγει στο Παρίσι εως το τέλος της ζωής του οπού μπορέσε να συνεχίσει το έργο του ελεύθερα.

Ο Ηλίας Πετρόπουλος έχασε την μάχη με τον καρκίνο το 2003 αφήνοντας πίσω του τεράστιο συγγραφικό έργο (80 βιβλία και πάνω από χίλια άρθρα). Μετά από δική του επιθυμία η σωρός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες πετάχτηκαν στον υπόνομο....

Ντοκυμαντέρ της Καλλιόπης Λεγάκη (διάρκεια 61') για τον Ηλία Πετρόπουλο:
http://video.google.com/videoplay?docid=4994891152687042789#

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Ένα μικρό αποσπασμα συμβολής στην ανάδειξη και στην μελέτη της ιστορίας του ρεμπέτικου τραγουδιού


ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Είναι δύσκολο να διακρίνουμε με ακρίβεια τη χρονολογική αφετηρία εμφάνισης του ρεμπέτικου τραγουδιού, όπως είναι δύσκολο να διακρίνουμε χρονολογικά και με ακρίβεια και να διαχωρίσουμε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους μεταβολών των κοινωνικών φαινομένων. Άλλωστε το ρεμπέτικο, ως λαϊκή δημιουργία, αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη λαϊκών τραγουδιών που εμφανίζονται στα αστικά κέντρα κατά το πέρασμα από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό. Όλοι σχεδόν οι ερευνητές του ρεμπέτικου τραγουδιού θεωρούν σταθμό στην ιστορία του, ως προς τη μαζική διάδοσή του στα εδαφικά όρια της Ελλάδας, το 1922 και τη Μικρασιατική καταστροφή. Το ρεμπέτικο όμως εμφανίζεται και στην Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και υπάρχουν μαρτυρίες γι' αυτό. «Καφέ Αμάν» υπήρχαν και στην Ελλάδα, στα τότε εδαφικά της όρια, και όχι μόνο στα Μικρασιατικά παράλια, ως χώροι διασκέδασης με λαϊκές ορχήστρες, που όμως τις έφερναν από την Μικρασία .
Μαζικά το ρεμπέτικο τραγούδι εμφανίζεται στην Ελλάδα από το προσφυγικό στοιχείο, από την Κωνσταντινούπολη και κυρίως από τη Σμύρνη μετά το 1922. Αυτό ως μαζικό φαινόμενο έχει σχέση με την ανάπτυξη των αστικών κέντρων και αυτών που προϋπήρχαν και αυτών που αναπτύχθηκαν μετά, λόγω της ανάπτυξης του καπιταλισμού. Οι πρώτοι επώνυμοι δημιουργοί του στην Ελλάδα είναι Σμυρνιοί λαϊκοί μουσικό-στιχουργοί, δημιουργοί τραγουδιών και ερμηνευτές (οργανοπαίχτες και τραγουδιστές). Γιατί ήταν μαζικό φαινόμενο ως λαϊκή δημιουργία στα αστικά κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερα δε στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη. Δηλαδή το ρεμπέτικο, ή καλύτερα το αστικό λαϊκό τραγούδι προϋπάρχει της Μικρασιατικής καταστροφής.

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Σάββατο 28 Αυγούστου 2010

Trapped in History

Το παρακάτω κείμενο μπορεί κανείς να το πετύχει σε πολλά σημεία της μπλογκόσφαιρας. 200 ολόκληρα χρόνια μετά, να 'μαστε ξανά στην ίδια θέση... Είναι αλήθεια ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Είναι αλήθεια όμως και το ότι αντί να μάθουμε από τα λάθη μας ως λαός, καθόμαστε και περιφανευόμαστε μόνο για τα κατορθώματά μας. Και όσο αυτό δεν αλλάζει, η χώρα αυτή θα παραμένει ένα πιόνι στην παγκόσμια σκακιέρα των ισχυρών. Ιδού το κείμενο:

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

Ποιό είναι το τραγούδι...;

Αντί να γράψω κάποιο post σχετικό με το θέμα, είχα αυτήν την -τρομερή- ιδέα να σας αφήσω να τα βρείτε. Πρόκειται για 2 ρεμπέτικα τραγούδια που είχαν γίνει μεγάλες επιτυχίες τον καιρό τους και ακούγονται μέχρι και σήμερα -όχι αποκλειστικά στους "ρεμπετικους κύκλους". Το δεύτερο είναι αρκετά εύκολο...

Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

Ένας φημισμένος γρίφος

Δημιουργός του γρίφου ήταν ο Albert Einstein. Φημολογείται πως είχε πει πως χωρίς να χρησιμοποιήσει ο λύτης του τίποτα παραπάνω πέρα από το μυαλό του (δηλαδή χωρίς στυλο,χαρτί κλπ), το ποσοστό που θα κατάφερνε να τον λύσει δεν θα ξεπερνούσε το 2%. Ο γρίφος έχει ως εξής:

Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010

Εμείς και τα διόδια: 7 κινήσεις για ελεύθερη διέλευση

Τι ακριβώς πρέπει να κάνουν όσοι έχουν επιλέξει να μην πληρώνουν; Ποια διαδικασία πρέπει ν' ακολουθήσουν μέχρι ν' ανοίξει η μπάρα να περάσουν και να συνεχίσουν το ταξίδι τους; Απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα αλλά και σε πολλά άλλα, μπορούν να βρουν στο site του Πανελλαδικού Συντονιστικού Επιτροπών Αγώνα Ενάντια στα Διόδια epitropesdiodiastop.blogspot.com.

Κυριακή 15 Αυγούστου 2010

Έλα στον παππού- μόνο βάλε πάνα

Σάββατο βράδυ, παραμονή 15-Αύγουστου και εγώ βλέπω το ultimate παιχνίδι, American Gladiators! Εκεί όπου τα τέρατα παίρνουν σάρκα και οστά και εγώ αφήνω όλο τον αρσενικό μου εαυτό να έρθει στην επιφάνεια. Και έτσι λοιπόν περνάει η ώρα και πάνω στην πιο αγωνιώδη στιγμή, τη στιγμή που ο Wolf προετοιμαζόταν να ξεπαστρέψει τον φλώρο με τη μπλε στολή στην Πυραμίδα -ναι, έχω καεί-, χτυπάει ο Αlpha διαφημίσεις...

Και τότε, εμφανίζεται το εξής:

Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010

Steve & Bill

(source: μπερουκ)







πασχαλίτσας button