Γιάννης Αγγελάκας: Ταξιδιάρα Ψυχή

Μόλις είδα την αφίσα παραξενεύτηκα και για να είμαι ειλικρινής χαμογέλασα από μέσα μου σκεφτόμενος την cultίλα του "Ο χαμένος τα παίρνει όλα". Δεν είχα προσέξει όμως ότι ο υπότιτλος δεν έλεγε "μια ταινία με τον Γιάννη Αγγελάκα" αλλά "μια ταινία για τον Γιάννη Αγγελάκα". Αυτό ήταν. Πολύ μου αρέσουν αυτές οι στιγμές που ταξιδεύεις στο παρελθόν και σκάνε μπροστά σου σκηνικά από την ίδια σου τη ζωή που δεν την βλέπεις πλέον σαν δική σου, αλλά ίσως για λίγο να σε κάνουν να μπεις ξανά σε αυτήν και να ξανανιώσεις ίδια ή παρόμοια συναισθήματα. Φύγαμε για Ολύμπιον!

Sir Afeem και άλλα

Είδηση από tvxs που οφείλω να ομολογήσω πως με έκανε και γέλασα :
"Στον αστροφυσικό Στίβεν Χόκινγκ αποφάσισε να απαντήσει ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ και να εξηγήσει στο ποίμνιο γιατί ο συγκεκριμένος επιστήμονας σφάλλει στην άποψη περί ύπαρξης ή όχι κάποιου δημιουργού θεού."
"Ο Μητροπολίτης Σεραφείμ επικαλείται τα προβλήματα υγείας που ταλαιπωρούν εδώ και 40 χρόνια τον. Σ. Χόκινγκ, κάνοντας λόγο για ψυχολογικά συμπλέγματα του Άγγλου αστροφυσικού, επειδή ο επιστήμονας δεν σκέφτηκε να συμβουλευτεί τον Έλληνα κληρικό, πριν εκφραστεί δημόσια.
Απευθυνόμενος προς το ποίμνιο του, ο Σεραφείμ σημειώνει πως αναγνωρισμένοι επιστήμονες που τυχαίνει να ταλαιπωρούνται από σοβαρά σωματικά προβλήματα είναι επιτρεπτό να γελοιοποιούνται και να χλευάζονται."

Το χαριτωμένο facebook

Στο facebook έχω μόλις 30 φίλους. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, αρκεί να πιστεύεις πως διαθέτεις περισσότερους στην πραγματική ζωή. Η καλή υπηρεσία μού προώθησε μία διαφήμιση με την οποία με προτρέπει να αγοράσω ένα βιβλίο προκειμένου, εύκολα και γρήγορα, να διπλασιάσω τον αριθμό των ηλεκτρονικών μου φίλων. Δεν θέλω, αν και για τα ήθη του δικτύου θα έπρεπε. Είναι, τουλάχιστον, υποτιμητικό να διαθέτεις μόλις 30 φίλους σε ένα περιβάλλον 60 εκατομμυρίων ανθρώπων. Το facebook θα ήθελε να γίνουμε όλοι φίλοι μεταξύ μας. Ει δυνατόν, όλοι οι άνθρωποι που περπατούν και αναπνέουν στον πλανήτη.

Ένας κόσμος υπόγειος

Ο Ηλίας Πετρόπουλος (1928-2003) ήταν ο πιο αιρετικός λαογράφος και ιστορικός της Ελλάδας. Πάντοτε κόντρα στην καταπίεση και την λογοκρισία της εξουσίας ο Ηλίας Πετρόπουλος "χαρτογράφησε" μέσα στην ελληνική κουλτούρα σκοτεινές αλλά σημαντικές πλευρές της που παρέμεναν αθέατες διότι κρίνονταν ακατάλληλες. Η πορνεία, το χασικλίκι, τα δικαστήρια και η φυλάκιση, η ομοφυλοφιλία, η μουσική της υπόγας και τα νεκραταφεία ήταν ανάμεσα στα βασικά θέματα που εξέτασε. Μέσα από αυθόρμητα προσωπικά βιώματα αλλά και σκληρή εμμονή στην έρευνα ο Πετρόπουλος έγραψε βιβλία και άρθρα γύρω από άγνωστες πτυχές του πολιτισμού αυτής της χώρας. Τα έργα του τον έφεραν πολλάκις ενώπιον αστυνομίας, δικαστών και εξουσίας με αποτέλεσμα την φυλάκιση του στον Κορυδαλλό και στο Γεντί Κουλέ για αρκετούς μήνες. Κατηγορήθηκε ως πορνογράφος και ότι προσβάλλει εθνικά σύμβολα και τη θρησκεία εως ότου αναγκάστηκε να διαφύγει στο Παρίσι εως το τέλος της ζωής του οπού μπορέσε να συνεχίσει το έργο του ελεύθερα.

Ο Ηλίας Πετρόπουλος έχασε την μάχη με τον καρκίνο το 2003 αφήνοντας πίσω του τεράστιο συγγραφικό έργο (80 βιβλία και πάνω από χίλια άρθρα). Μετά από δική του επιθυμία η σωρός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες πετάχτηκαν στον υπόνομο....

Ντοκυμαντέρ της Καλλιόπης Λεγάκη (διάρκεια 61') για τον Ηλία Πετρόπουλο:
http://video.google.com/videoplay?docid=4994891152687042789#

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Ένα μικρό αποσπασμα συμβολής στην ανάδειξη και στην μελέτη της ιστορίας του ρεμπέτικου τραγουδιού

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Είναι δύσκολο να διακρίνουμε με ακρίβεια τη χρονολογική αφετηρία εμφάνισης του ρεμπέτικου τραγουδιού, όπως είναι δύσκολο να διακρίνουμε χρονολογικά και με ακρίβεια και να διαχωρίσουμε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους μεταβολών των κοινωνικών φαινομένων. Άλλωστε το ρεμπέτικο, ως λαϊκή δημιουργία, αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη λαϊκών τραγουδιών που εμφανίζονται στα αστικά κέντρα κατά το πέρασμα από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό. Όλοι σχεδόν οι ερευνητές του ρεμπέτικου τραγουδιού θεωρούν σταθμό στην ιστορία του, ως προς τη μαζική διάδοσή του στα εδαφικά όρια της Ελλάδας, το 1922 και τη Μικρασιατική καταστροφή. Το ρεμπέτικο όμως εμφανίζεται και στην Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και υπάρχουν μαρτυρίες γι' αυτό. «Καφέ Αμάν» υπήρχαν και στην Ελλάδα, στα τότε εδαφικά της όρια, και όχι μόνο στα Μικρασιατικά παράλια, ως χώροι διασκέδασης με λαϊκές ορχήστρες, που όμως τις έφερναν από την Μικρασία .

Μαζικά το ρεμπέτικο τραγούδι εμφανίζεται στην Ελλάδα από το προσφυγικό στοιχείο, από την Κωνσταντινούπολη και κυρίως από τη Σμύρνη μετά το 1922. Αυτό ως μαζικό φαινόμενο έχει σχέση με την ανάπτυξη των αστικών κέντρων και αυτών που προϋπήρχαν και αυτών που αναπτύχθηκαν μετά, λόγω της ανάπτυξης του καπιταλισμού. Οι πρώτοι επώνυμοι δημιουργοί του στην Ελλάδα είναι Σμυρνιοί λαϊκοί μουσικό-στιχουργοί, δημιουργοί τραγουδιών και ερμηνευτές (οργανοπαίχτες και τραγουδιστές). Γιατί ήταν μαζικό φαινόμενο ως λαϊκή δημιουργία στα αστικά κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερα δε στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη. Δηλαδή το ρεμπέτικο, ή καλύτερα το αστικό λαϊκό τραγούδι προϋπάρχει της Μικρασιατικής καταστροφής.

Trapped in History

Το παρακάτω κείμενο μπορεί κανείς να το πετύχει σε πολλά σημεία της μπλογκόσφαιρας. 200 ολόκληρα χρόνια μετά, να 'μαστε ξανά στην ίδια θέση... Είναι αλήθεια ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Είναι αλήθεια όμως και το ότι αντί να μάθουμε από τα λάθη μας ως λαός, καθόμαστε και περιφανευόμαστε μόνο για τα κατορθώματά μας. Και όσο αυτό δεν αλλάζει, η χώρα αυτή θα παραμένει ένα πιόνι στην παγκόσμια σκακιέρα των ισχυρών. Ιδού το κείμενο:

Ποιό είναι το τραγούδι...;

Αντί να γράψω κάποιο post σχετικό με το θέμα, είχα αυτήν την -τρομερή- ιδέα να σας αφήσω να τα βρείτε. Πρόκειται για 2 ρεμπέτικα τραγούδια που είχαν γίνει μεγάλες επιτυχίες τον καιρό τους και ακούγονται μέχρι και σήμερα -όχι αποκλειστικά στους "ρεμπετικους κύκλους". Το δεύτερο είναι αρκετά εύκολο...

Ένας φημισμένος γρίφος

Δημιουργός του γρίφου ήταν ο Albert Einstein. Φημολογείται πως είχε πει πως χωρίς να χρησιμοποιήσει ο λύτης του τίποτα παραπάνω πέρα από το μυαλό του (δηλαδή χωρίς στυλο,χαρτί κλπ), το ποσοστό που θα κατάφερνε να τον λύσει δεν θα ξεπερνούσε το 2%. Ο γρίφος έχει ως εξής:

Εμείς και τα διόδια: 7 κινήσεις για ελεύθερη διέλευση

Τι ακριβώς πρέπει να κάνουν όσοι έχουν επιλέξει να μην πληρώνουν; Ποια διαδικασία πρέπει ν' ακολουθήσουν μέχρι ν' ανοίξει η μπάρα να περάσουν και να συνεχίσουν το ταξίδι τους; Απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα αλλά και σε πολλά άλλα, μπορούν να βρουν στο site του Πανελλαδικού Συντονιστικού Επιτροπών Αγώνα Ενάντια στα Διόδια epitropesdiodiastop.blogspot.com.